മരിച്ചവർ മരിക്കുന്നില്ല

ഇന്നലെ ഞാനൊരു ഒറ്റപ്പക്ഷിയെ കണ്ടു.
നീ ചുരത്തിയ  വിപ്ലവം പടർത്തിയ
ചുണ്ടുകളുള്ളത്,
ചായം തേച്ച് മുഴുമിപ്പിക്കാത്ത
നിന്റെ പ്രണയത്തോളം വർണങ്ങളുള്ളത്‌.
ഒടുവിലെ ശ്വാസവും വഴിപിരിഞ്ഞുപോകുന്നേരം
നിന്നെ പുതപ്പിച്ച , തളർത്തുന്ന മരവിപ്പ്
മുഴച്ചു നിന്നിരുന്നു അതിന്റെ
(എനിക്ക് )അപരിചിതമായ സ്വരത്തിൽ.
പകുതിക്കുവച്ചു മടക്കേണ്ടി വന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും
നിന്നെ തേടി, കാതങ്ങൾ താണ്ടിയെത്താൻ പുറപ്പെട്ട
ചിരന്ജീവികളായ വാക്കുകൾ
ഒറ്റപ്പക്ഷിക്ക് ചുറ്റും സംശയത്തോടെ വട്ടമിട്ടിരുന്നു .
നിന്റെ കറുപ്പ് ,നിന്റെ പിണക്കം,നിന്റെ ഭയം ......
വേഷപ്രച്ഛന്നനായിവന്ന
 മറ്റൊരു നീയായിരുന്നോ അത്?
"നനവുവറ്റിയ മണ്ണിന്നകത്തളത്തിൽ
നിന്റെ ശരീരം,
 ജീർണിക്കാൻ വേണ്ടി കാത്തുകിടക്കുന്നുണ്ടാവാം "...
ഓർക്കാഞ്ഞിട്ടല്ല ...
പ്രതീക്ഷകളെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്നു
ഞാൻ കണ്ട ഒറ്റപ്പക്ഷി നീയാവാം...
നിന്നെ പകർത്തിയ, വർണങ്ങളുള്ള ,
വിപ്ലവം മണക്കുന്ന പക്ഷി......

സംഗീത