അവശേഷിപ്പ്

ഭയമാണ് .
എന്നെ, ചിന്തകളെ ,നിശ്ശബ്ദതയെ .
 നഷ്ടപ്പെടലുകൾ
എന്നിലെ ചൂടിനെ ഊറ്റിയെടുക്കുമ്പോൾ
തളർച്ചയെൻറെ താങ്ങാവുന്നു .
പാപങ്ങൾ ഭോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന
മനസ്സും, ശരീരവും
പൊട്ടിയൊലിപ്പുകളെ തീണ്ടുന്നു .
ഞാൻ മുറിച്ചുകൊന്നവയുടെ പ്രേതങ്ങൾ
ഇരുളിലും പകലിലും
എൻറെ  നിഴലിനെപ്പോലും
ലാക്കുവക്കുന്നത്
വിറയലുകൾ എന്നെ അറിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
എന്റെ രക്തത്തിൽ നിന്നും
നീയടർത്തിയെടുത്തത്
ജീവന്റെ തളിർത്തുടിപ്പായിരുന്നു .
നീയെന്ന മിഥ്യയും സത്യവും
മിന്നിത്തെളിഞ്ഞുകൊണ്ട്
എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് പകരുന്നത്
തുടിപ്പുകളുടെ മരണമാണ് .
കനംവച്ച സന്ധികൾ
ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടത്തെപ്പോലും
 അസാധ്യമാക്കുന്നു .
എൻറെ ജീർണതയെ  ഞാൻ നിന്നിലേക്ക്
പടർത്തുന്നില്ല ..
എൻറെ  ശബ്ദത്താൽ ബന്ധനം
മുറുക്കുന്നില്ല..
ഈ കൈകൾക്കിനി ചൂടുപകരാനില്ലാത്ത
നിൻറെ  വിരലുകൾ
എനിക്കന്യമാകട്ടെ ..
നിനക്ക് ചുംബിക്കാൻമാത്രം
നിറം ചോർന്നുപോയ
എൻറെ ചുണ്ടുകൾ
ഇനിയെന്നും വരണ്ടിരിക്കട്ടെ ...
ഒരു തിരിച്ചുവരവെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ
മൃതിയിലും മരവിപ്പുകളെന്നെ
തൊടാതിരിക്കട്ടെ .....
എൻറെ സ്വത്വം
വീണ്ടെടുപ്പുകളെ തിരയട്ടെ ....
ഞാനും പുനർജനിക്കട്ടെ ....

സംഗീത